Sentymentalnie

Ponad 4 lata temu zmieniło się moje życie. Ponad 4 lata temu podjęłam decyzję o przeprowadzce do Anglii. Nie żałuję. Jestem pewna, że gdyby do Londynu przyjechała Agnieszka, to pokazałby na swoich zdjęciach to miasto w taki sposób, że mnie samej zaparłoby dech w piersiach. Tymczasem...

Wiedziałam, ze powrót do Londynu będzie wywoływał u mnie zmiany nastroju. Codziennie uczę się tutaj cierpliwości przemierzając tunele londyńskiego metra, dwa razy dziennie biorąc udział w walce o miejsce w pociągu i jadąc w nim ściśnięta jak sardynka w puszce by na czas dotrzeć do pracy,  czując na szyi ciepłe oddechy obcych ludzi (sic!), próbując odwiedzić w weekendy swoje ulubione miejsca, w których jak na złość są setki turystów, próbując zrobić zdjęcie w parku, gdy przed obiektywem przemieszczają się niezliczone ilości par nóg skutecznie uniemożliwiając zrobienie chociażby jednego ujęcia. Nie kręcą mnie luksusowe sieciowe molochy z kosmetykami i ometkowanymi wszędzie ciuchami i butami. Milion razy wolę malutkie sklepiki mało znanych projektantów, ukryte w wąskich uliczkach tak, że trzeba się bardzo postarać by je odnaleźć. Nie kręcą mnie torby z wielkimi klamrami opatrzonymi logo, chodzące ulicami klony próbujące być na czasie z najnowszymi trendami, a wyglądające często jak pajace (sic!), czy spędzanie każdego popołudnia w pubie. Nie jestem typem osoby, która dobrze czuje się w wielkim mieście. I naprawdę jestem świadoma plusów mieszkania tutaj - targi owocowo-warzywne, markety farmerskie, dostępność produktów na wyciągnięcie ręki, tańsze bilety lotnicze czy przepiękne parki. I bardzo staram się by 'minusy nie przysłoniły mi plusów'*. Jestem osobą, która żyje własnym rytmem i która potrafi ze zmęczenia odwołać zaplanowane wcześniej spotkanie tylko po to, by spędzić cały weekend otulona kocem z książką w ręku, ale doskwiera mi brak bliskich znajomych. Wybaczcie mi ten sentymentalny wpis - nie jestem w nich dobra. Ale jest przyczyna, dla której zebrało mi się na zwierzenia...

Spędziłam tutaj swoje kolejne urodziny. Drugie w Londynie, a czwarte w Anglii. Tak się składa, że minęły również 2 lata odkąd zaczęłam pisać tego bloga.
Nie będę się rozpisywać (?).
Były chwile złe i dobre, poznałam wspaniałych ludzi, ale na innych się sparzyłam, sprzedałam kilka zdjęć, kupiłam nowy aparat, mam dłuższe włosy, trzy razy zmieniłam baner... Ale przede wszystkim zrozumiałam, że prowadzenie bloga to ogromna przyjemność! Uwielbiam zostawiać Wam komentarze, odpisywać na Wasze (choć nie zawsze na czas), dyskutować z Wami wieczorami na tematy niekoniecznie kulinarne, spytać Was jak Wam minął dzień i jak  się czujecie. Żałuję tylko, że w polskiej blogosferze wciąż tak dużo zawiści i zazdrości i są osoby, które z dnia na dzień przestają się do Ciebie odzywać i bawią się w pisanie   antypostów.  Blog to tylko zabawa - prawdziwie życie toczy się przecież poza nim i myślę, że warto o tym pamiętać. Najważniejsze to być w porządku z samym sobą, znaleźć swój własny rytm i cel, dla którego bloga piszemy i zupełnie nie przejmować się durnotami.  Wiem, że ten blog jest malutką perełką w blogosferze  (szczególnie w porównaniu z blogami 'starych wyjadaczy' :)), ale to wspaniałe dwa lata MOJEGO życia. Nie wiem jak długo uda mi się go prowadzić - życie jest nieprzewidywalne i z dnia na dzień mogę po prostu przestać go pisać. Ale póki co cieszę się, że jest. Ale przede wszystkim cieszę się, że jesteście tu ze mną. Nie oszukujmy się - jesteście nieodłączną częścią Kuchennego Stołu i bez Was nie byłby on tak fantastycznym miejscem. Za to Wam dziękuję. I za cierpliwość, gdy nie zawsze mogę na czas odpisać na Wasze listy.

Zatem usiądźcie wygodnie, czujcie się jak u siebie i częstujcie do woli urodzinowymi ciastami :)

Zapraszam!

Czekoladowe ciasto z cukinią
Źródło: Na podstawie BBCGoodFood Magazine - oryginalny przepis zmodyfikowałam

Na tortownicę o średnicy 24cm

350g mąki pszennej
50g kakao
pół łyżeczki sody oczyszczonej
2 bardzo płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
2 łyżeczki przyprawy korzennej
1 łyżeczka różowego pieprzu utartego w moździerzu (opcjonalnie - dodałam od siebie)
175 ml kopha (tłuszczu z kokosa) lub delikatnej oliwy (np. migdałowej)
175g cukru
3 duże jajka
2 łyżki ekstraktu z wanilii
sok z 1 cytryny
3 duże młode cukinie (waga przed starciem 500g)
150g prażonych orzechów laskowych
200g ciemnej czekolady połamanej na kawałki (opcjonalnie - dodałam od siebie)

Polewa

200g ciemnej czekolady
100ml słodkiej śmietanki

Piekarnik rozgrzewamy do 160C.
Spód i boki tortownicy smarujemy olejem; spód wykładamy krążkiem papieru do pieczenia.
W misce mieszamy mąkę, kakao przyprawę korzenną, pieprz, proszek do pieczenia, sodę i 1 łyżeczkę soli. Mieszamy.
W drugiej misce ubijamy jajka z cukrem, aż masa będzie biała i puszysta.
Dodajemy kopha (lub olej), ekstrakt z wanilii i sok z cytryny i mieszamy.
Cukinii nie obieramy i ścieramy na tarce do jarzyn (duże oczka).
Dodajemy do masy jajecznej i delikatnie mieszamy.
Do masy dodajemy orzechy i połamaną czekoladę, mieszamy,
Na końcu dodajemy wymieszane suche składniki i dokładnie, ale delikatnie mieszamy.
Masę przekładamy do tortownicy, wyrównujemy wierzch i pieczemy przez 45 minut lub do suchego patyczka (mój piekarnik jest wredny i muszę piec ciasta odrobinę dłużej) - UWAGA żeby nie wysuszyć za bardzo ciasta!
Ciasto studzimy najpierw w piekarniku, a później wyjmujemy z formy i studzimy na kratce.

Czekoladę przeznaczoną na masę łamiemy na kawałki.
W małym rondelku zagotowujemy wodę (tak by dno postawionej na rondlu miski z czekoladą nie dotykało powierzchni wody), stawiamy na nim miskę i wlewamy śmietankę.
Chwilę podgrzewamy.
Rondel zdejmujemy z palnika i do ciepłej śmietanki dodajemy kawałki czekolady. Mieszamy, aż czekolada rozpuści się. Studzimy ciągle mieszając.

Ostudzone ciasto polewamy polewą.

Tort urodzinowy 'bez szaleństw'
Oryginalny przepis od Mamy (wieczorem załaduję zdjęcie oryginalnego przepisu)

Na dwie tortownice o średnicy 20cm

Blaty

100g drobnego cukru
100g cukru waniliowego
8 żółtek
8 białek
250g zmielonych migdałów
4 płaskie łyżki bułki tartej

Piekarnik rozgrzewamy do 160C.
Dno i boki tortownicy smarujemy oliwą i wykładamy papierem do pieczenia.
Białka ubijamy ze szczyptą soli, aż będą sztywne.
Żółtka ucieramy z cukrem i cukrem waniliowym, aż będą blade i gęste.
Migdały mieszamy z bułką tartą i dodajemy do ubitych żółtek (na tym etapie masa będzie gęsta).
Dodajemy 1/3 ubitych białek, delikatnie mieszamy i dodajemy resztę.
Całość dokładnie, ale delikatnie mieszamy.
Masę dzielimy na pół i pieczemy w dwóch tortownicach przez 40 minut.
Studzimy najpierw w uchylonym piekarniku, a później wyjmujemy z formy i studzimy na kratce.

Masa

1 łyżka cukru pudru
4 żółtka
200g masła lekko solonego (lub zwykłego)
200g ciemnej czekolady
sok z połowy cytryny
50ml wódki
150g świeżych malin

Żółtka ucieramy z łyżką cukru pudru na białą i gęstą masę.
Masło ubijamy, aż będzie lekkie i puszyste.
Czekoladę łamiemy na kawałki i umieszczamy w metalowej misce.
W małym rondelku zagotowujemy wodę (tak by dno postawionej na rondlu miski z czekoladą nie dotykało powierzchni wody) i zdejmujemy go z palnika. Stawiamy na nim miskę z czekoladą i mieszamy, aż czekolada rozpuści się. Studzimy ciągle mieszając.
Do ubitego masła dodajemy partiami ubite żółtka z cukrem pudrem i ostudzoną czekoladę. Ubijamy na najmniejszych obrotach miksera.
Dodajemy sok z cytryny, ubijamy.
Dodajemy wódkę i mieszamy.
Odkładamy połowę masy (na wierzch i boki tortu).
Maliny rozgniatamy widelcem i dodajemy do reszty masy. Mieszamy.

Poncz

pół filiżanki wody
sok z połowy cytryny
2-3 łyżki wódki

Do posypania

płatki migdałowe

Każdy blat kroimy na dwa krążki.
Na paterze (talerzu) kładziemy pierwszy blat (przecięciem do góry), nasączamy ponczem i smarujemy masą.
Drugi krążek nasączamy ponczem (z dwóch stron) i układamy na pierwszym przecięciem do góry, smarujemy masą.
Tak samo postępujemy z trzecim krążkiem.
Czwarty krążek nasączamy tylko od strony przecięcia i tą stroną układamy na trzecim krążku.
Wierzch i boki tortu smarujemy odłożoną porcją masy, wyrównujemy i obsypujemy migdałami.
Wstawiamy na noc do lodówki.

Smacznego!





PS1 Dziękuję za wszystkie kartki, życzenia i prezenty :*
PS2 Ciasta powędrowały do pracy i do zdjęć ostały się jeno skrawki :)
PS3 Tort ma idealny poziom słodyczy - masa jest delikatnie kwaskowata od malin, blaty są wilgotne, niezbyt słodkie. Jeśli ktoś lubi za słodkim przepada, powinien zwiększyć ilość cukru w masie